ماجرای خواندنی از نحوه خادم الشهدا شدن کشاورز مازندرانی
ارتباط با ما دربارۀ ما پیوندها نسخه موبايل RSS آرشيو \
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶
کد خبر: 133658 تاریخ انتشار:۱۳ فروردین ۱۳۹۶؛ ساعت ۱۱:۱۷ تعداد بازدید:14 بازدید

ماجرای خواندنی از نحوه خادم الشهدا شدن کشاورز مازندرانی

وی اهل شهر کوه خیل شهرستان جویبار است، نه تا به حال به مناطق عملیاتی جنوب آمده و نه فرصت آمدن به این مناطق را داشته است چرا که همیشه فصل راهیان نور، مصادف می شود با فصل پررنج برنج، از خزانه گیری تا کاشت.

به گزارش گلوگاه ما، سیدحسین حسینی کشاورزی است که در فصل خزانه گیری برنج کار و زندگی اش را رها کرد تا در لباس خادم الشهدا سرآشپز اردوگاه زائران راهیان نور مازندران در خرمشهر باشد و نکته این مطلب از همین جا است.

وی اهل شهر کوه خیل شهرستان جویبار است، نه تا به حال به مناطق عملیاتی جنوب آمده و نه فرصت آمدن به این مناطق را داشته است چرا که همیشه فصل راهیان نور، مصادف می شود با فصل پررنج برنج، از خزانه گیری تا کاشت.

اما به گفته خودش سه بار متوالی زائر پیاده اربعین اباعبدالله الحسین(ع) بود، وقتی برادران عراقی را می‌دید که چه عاشقانه، بی منت به زائران سالار شهیدان خدمت می کنند، عشق خادم بودن در دلش شلعه ور می شود.

سید با یادآوری پیاده روی اربعین سال ۹۵ می گوید: «در سومین سالی که می‌خواستم به کربلا بروم هرکاری کردم تا به عنوان خادم در آنجا باشم، نشد، به هر دری زدم جواب نگرفتم، تا با دلی شکسته دوباره به عنوان زائر به کربلا رفتم».

ماجرای خادم شدن سید از یک پیام آغاز می‌شود، پیامی که برای دعوت از مردم برای خادم الشهدا شدن فرستاده شد، وی با دیدن این پیام دلش می لرزد و بدون معطلی وارد سایت ثبت نام خادمین می شود.

بعد از چند مدت قرعه خادمی به اسم سید حسین می افتد. به نخستین سوالی که از وی پرسیده می شود آیا تا به حال زائر مناطق عملیاتی جنوب بودید، پاسخ می‌دهد:« لیاقت نداشتم اما دلم می خواست خادم امام حسین(ع) در اربعین باشم و نشد اما هرطور شده باید برای شهدا من را به خادمی ثبت نام کنید تا بروم».

بی قراری های کربلایی حسین بالاخره جواب داد، وی به عنوان خادم الشهدا در بازه های زمانی مقرر با توجه به شغل کشاورزی و با بیان اینکه زمین شالیزاری مردم را به صورت نصف کاری قبول کرده است، در دی ماه سال ۹۵ برای خدمت به راهیان نور دانش آموزی به مناطق اعزام می شود.

« برایم فرقی نمی کند در آشپزخانه باشم یا بروم سرویس بهداشتی را تمیز کنم، یا اینکه در حسینیه باشم»، آدم با شنیدن حرف های کربلایی حسین به حال خوشی که دارد غبطه می‌خورد.

برای سید فقط یک چیز مهم است، جایی باشد تا دلی که در حسرت خادم الحسین(ع) شدن در اربعین حسینی سنگین شده را سبک کند، بغضی که سه سال با این بسیجی مخلص همراه بود.

سرآشپز اردوگاه زائران راهیان نور مازندرانی می گوید: همین جایی که خدمت می‌کنم بهترین جای دنیا است، گوشه ای دنج که باعث شد دلم سبک شود و آرام.

حسینی به گفته خودش نه نیازی به دیده شدن دارد و نه دلش می‌خواهد دیده شود.

وی پس از اتمام اردوی راهیان نور دانش آموزی در دی ماه ۹۵ به خانه باز می‌گردد اما دوباره هم بی تابی امانش نمی‌دهد، سید می گوید: «وقتی به خانه برگشتم توی دلم گفتم کاش بر نمی گشتم اصلا چرا برگشتم. ایام فاطمیه بود متوسل شدم به حضرت زهرا(س)، تا پس از دوهفته دوباره برای خادمی آن هم در ایام عید به منطقه آمدم».

این خادم شهدا کار سخت را بهترین کار می‌داند چرا که معتقد است حالش با کار سخت بهتر می شود، در آشپزخانه کار کردن در هوای گرم با حجم کاری فراوان، آن هم در هوای گرم جنوب تنها به نیت اهل بیت(ع) و خدمت به شهدا امکان پذیر است.

روزهایی است که اردوگاه راهیان نور مازندران در خرمشهر بیشترین زائر را دارد، مثل شب عید که باید غذای دو هزار و ۸۰۰ زائر را آماده کرد.

سرآشپز اردوگاه راهیان نور مازندران می گوید: با ۱۵ تا ۲۰ نفر خادم در آشپزخانه امکان آماده کردن غذای بیش از دو هزار نفر وجود ندارد مگر با امداد شهدا.

سید حسین حسینی با داشتن دو فرزند خردسال ۶ ساله و سه ساله در ایام عید و در فصل کشاورزی از کار و زندگی گذشت و برای خدمت به شهدا، با دلی مطمئن می گوید: از کسی توقع ندارم و چشمداشتی هم از کسی ندارم.

کربلایی سید چندبار این جمله را تکرار می کند، «هیچ چیز نمی خواهم، می‌دانم شهدا زنده هستند و رزق و روزی من هم دست خداست».

«همه چی درست می‌شود»، وی با لهجه محلی این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: چیزهایی در این جا دیدم که حاضر نیستم با هیچ چیز دنیایی عوض کنم.

این خادم الشهدا حتی برای دیدار با رهبری دعوت می شود اما نمی رود. وی می‌گوید: اینجا به من احتیاج داشتند و من گفتم مطمئنا ثواب دیدار با رهبری با خدمت کردن به زائران شهدا برایم محفوظ است.

صفای باطن سید حسین حسینی خادم الشهدای زائران راهیان نور مازندران که هنوز فرصت زیارت مناطق عملیاتی پیدا نکرده و به گفته خودش هر زائری که می آید و از حس و حال مناطق تعریف می کند، می گوید: مدینه گفتی و کردی کبابم؛ دهان به دهان زائران هم چرخیده است.

سید حسین حسینی کشاورز ساده و باصفای اهل کوه خیل با لهجه شیرین محلی از همه کسانی که از شهدا فاصله گرفته اند و یا درکی از شهدا ندارند می‌خواهد برای یک بار هم شده برای زیارت به اردوی راهیان نور بیایند.

وی با اشاره به اینکه من نه به عنوان زائر به اینجا آمده بودم و نه خادمی، اما وقتی به یک باره به این منطقه آمدم متحول شدم، می گوید: حالا متوجه شدم که راه خادم شدن برای امام حسین(ع) از خادمی شهدا میسر می شود.


مرجع : ایسنا مازندران

تگ های مطلب :

نظرتان را بنویسید