یلدا زیر سایۀ رنج
ارتباط با ما دربارۀ ما پیوندها نسخه موبايل RSS آرشيو \

شنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۹
کد خبر: 150520 تاریخ انتشار:21 دسامبر 2019 تعداد بازدید:131 بازدید

یلدا زیر سایۀ رنج

مراسم باستانی شب چله در خانه‌های برخی نیازمندان حتی با اهدای بسته‌های یلدایی نیز برگزار نمی‌شود و خانواده‌ها مایل‌اند که به جای بسته یلدایی، برخی نیازهای ضروری خود را دریافت کنند.

به گزارش گلوگاه ما به نقل از تیتر امروز، امشب خیلی‌ از خانه‌ها پر است از انواع تنقلات و میوه‌های یلدایی؛ گرانی هست، اما خیلی‌ها در همین گرانی هم سعی کرده‌اند تا در حد بضاعت یلدا را بهانه‌ای برای دور هم بودن‌شان کنند. با این حال کم نیستند خانه‌ها و خانواده‌هایی که یلدا برای‌شان شبی مثل همه شب‌های دیگر، با یک دقیقه تاریکی بیشتر است. ندارند؛ همین! اما داستان فقط نداشتن تمکن مالی نیست. صدها مشکل خاص و حاد دارند که آن‌ها را حتی از فکر کردن به یلدا هم دور نگه می‌دارد، چه برسد به خرید برای آن و حسرت خوردن از ناتوانی در خرید. خانواده‌هایی که به جای فکر کردن به هندوانه و انار و آجیل شب یلدا، به دارو و اجاره خانه و نان روی سفره‌های‌شان فکر می‌کنند.

خیریه‌ها و نیکوکارانی هم هستند که از چند روز مانده به ۳۰ آذر، تلاش‌ می‌کنند تا بسته‌های یلدایی برای این خانواده‌ها تامین کنند و دستکم طعم و رنگِ یلدا را هدیه بدهند. یکی از این خیریه‌ها در مازندران تصمیم گرفت که یلدای امسال را به سبک دیگری به خانواده‌های نیازمند زیر پوشش هدیه بدهد. مدیر و مؤسس این انجمن میلی ندارد که نام خودش و انجمن تحت مدیریت‌اش که ۶۵ خانواده را زیر پوشش دارد عنوان شود. در واقع تاکیدش بر این است که نامی مطرح نشود.

تصمیم‌اش بر این است که امسال به جای آماده کردن بسته یلدایی و اهدا کردن آن به خانواده‌ها، مبلغی را برای‌شان در نظر بگیرد و از خودشان بخواهد که بگویند دوست دارند چه چیزی برای شب یلدای آن‌ها تهیه شود. برای این کار به جای این که مددکارهای هر خانواده با سرپرست‌های خانوارها تماس بگیرد، این بار خودش دست به تلفن می‌شود و با خانواده‌هایی که بر اساس نیازها و وضعیت‌شان دسته‌بندی شده‌اند، بر اساس اولویت تماس می‌گیرد.

می‌گوید از ۶۵ خانواده، ۳۰ خانواده را در اولویت اول قرار داده تا به این شکل نیازهای شب یلدای آن‌ها را تا حد امکان پوشش دهد. این تصمیم می‌تواند خروجی آماری جالبی هم داشته باشد؛ این که یک یلدای رایگانِ کوچک چقدر می‌تواند حالِ این خانواده‌ها را تغییر دهد و کمی آن‌ها را از شرایط خاص و دشوارشان دور کند؟ پیش از تماس‌ها با او هماهنگی می‌کنم که هنگام مکالمه با مددجویان در کنارش حضور داشته باشم و نگاه خانواده‌های نیازمند و البته آبرومند را به یلدا بیشتر درک کنم.

البته مدیر مؤسسه به روال سال‌های گذشته طبق پیش‌بینی‌ها سفارش‌ خرید بعضی محصولات ویژه سفره یلدا را داده است. انار، شیرینی، آجیل و چند محصول دیگر در فهرست سفارش‌های پیامکی او دیده می‌شود. با این حال تصمیم‌اش بر این است که به خانواده‌ها گزینه‌ای را اعلام نکند تا از بین آن گزینه‌ها اولویت خودشان را مطرح کنند. می‌گوید نمی‌خواهد امسال خانواده‌‌های زیر پوشش، محدود به چند گزینه مرسوم هر ساله باشند. چون ممکن است خانواده‌ای مایل باشد به جای شیرینی، خوراکی یا تنقلات دیگری را تجربه کند. بنابراین تصمیم می‌گیرد که از همه خانواده‌ها یک پرسش مشترک بپرسد: «دوست دارید مبلغی که قرار است با آن بسته حمایتی شب یلدا را برای شما تهیه کنیم، صرف خرید چه کالایی شود تا یلدای بهتری داشته باشید؟»

اولین تماس با خانواده‌ای برقرار می‌شود که پسر ۶ ساله‌شان مبتلا به سرطان است. وضع مالی خوبی ندارند و برای انجام کارهای درمانی باید از روستایی دورافتاده در شهرستان گلوگاه، هر چند وقت یک بار به ساری بیایند. شرایط دشوار مالی خانواده باعث شده که رفت‌وآمدشان به شهر برای درمان فرزنداشن هم کمتر شود. این که مدیر مؤسسه به جای مددکار تماس گرفته برای‌شان کمی عجیب است. این تعجب را در واکنش خانواده‌های بعدی هم می‌شد احساس کرد.

مادر خانواده بعد از این که از او پرسیده می‌شود دوست داری شب یلدا چه چیزی در بسته یلدایی وجود داشته باشد، عذرخواهی می‌کند و می‌گوید: «هیچ کدوم از اقلام مصرفی شب یلدا رو نیاز ندارم. اگه ممکنه با اون مبلغ چند تا از داروهای پسرم رو تهیه کنین. یا این که مبلغ رو به خودمون بدین تا هزینه رفت و برگشتمون به بیمارستان کنیم. چون ممکنه شب یلدا رو ناچار باشیم در بیمارستان بگذرونیم.» مقابل نام گزینه اول نوشته می‌شود: اختصاص هزینه یلدا به کمک هزینه دارو و کرایه رفتو برگشت به بیمارستان!

گزینه بعدی خانواده‌ای است که دو فرزند بیمار دارد. یک فرزند از معلولیت شدید جسمی رنج می‌برد و فرزند خردسال دیگر هم باید داروی دپاکین مصرف کند تا تشنج‌اش کنترل شود. پدر خانواده به دلیل بیماری از کار افتاده است و مادر هم به دلیل بیماری قلبی و دیابت توان زیاد کار کردن ندارد. مدیر مؤسسه خیریه می‌گوید تنها منبع درآمد ثابت این خانواده یارانه‌ است. مادر خانواده وقتی با پرسش مدیر مؤسسه مواجه می‌شود، به اجاره خانه‌عقب افتاده‌شان اشاره می‌کند و پس از چند بار عذرخواهی و اظهار شرمندگی می‌گوید: «واقعا همین که تماس می‌گیرین و پیگیر هستین برامون ارزشمنده؛ اما اگه قراره برای ما انار و شیرینی تهیه کنین، لطفا اون پول رو بدین که اجاره این ماه رو بتونیم کامل کنیم.» از او می‌پرسد: «راستی برای پسرتون دپاکین دارین؟» مادر خانواده می‌گوید ۲۰ روز است که قرص تمام شده و توان خرید هم ندارند، اما از این که این موضوع را هم بیان کند خجالت می‌کشید. یلدا به این خانه هم نمی‌رود.

تماس بعدی با خانواده‌ای برقرار می‌شود که دختر ۳ ساله‌شان به سندروم رِت مبتلاست. وضعیت مالی خانواده به شدت ضعیف و بد است. خانواده‌ای است که اخیرا به انجمن معرفی شده و نخستین بار است که بسته حمایتی دریافت می‌کند. شاید اهدای بسته حمایتی یلدا بتواند برای چند ساعت روحیه این خانواده ۳ نفره را تغییر دهد. «گرسنگی رو با یه تیکه نون حل می‌کنیم. اگه قراره به انتخاب ما بسته برامون بگیرین، لطفا همه رو برای دخترم پوشک بخرید. از بس به جای پوشک از کهنه‌های پارچه‌ای استفاده کردم، بدن بچه زخم شده.» این پاسخ مادر به پرسشی است که مدیر مؤسسه پرسید. اینجا هم زور یلدا به فقر و مشکلات و رنج‌ها نرسید.

مدیر مؤسسه بعد از این تماس می‌گوید باید از سفارش‌های خریدی که داده کم کند و کالاهای جایگزین را در فهرست قرار دهد. اما هنوز امیدوار است که یلدا را به خانه‌های بعدی هدیه کند. با خانواده نیازمندی که یک کودک اوتیسمی دارد تماس می‌گیرد. ابتدای مکالمه امیدوار کننده است: «سلام. بابت بسته شب یلدا تماس گرفتین؟» بعد از چند تماس بالاخره یک خانواده زیر پوشش منتظر بود که بسته یلدایی را دریافت کند و جشن کوچکی بگیرد. اما ادامه گفت‌وگو بعد از این که مدیر مؤسسه خیریه می‌پرسد: «دوست دارین توی بسته چه چیزی براتون قرار بدیم؟» این تصور را از بین می‌برد: «ما چیزی از وسایل شب یلدا نمی‌خوایم. اگه زحمت می‌کشین به جاش مواد غذایی بیارین که سفره‌مون رو پر کنیم. ببخشید؛ اگه مرغ خواستین تهیه کنین، میشه به جای مرغ‌های قطعه‌بندی شده برای ما مرغ زنده بیارین؟» درخواست مرغ زنده بابت این بود که بتواند اجزای بیشتری از مرغ را برای تهیه غذا استفاده کند.

مدیر مؤسسه خیریه به این نتیجه می‌رسد که کلا باید مسیر خریدها را تغییر دهد و قید این که یلدا را وارد این خانه‌ها کند بزند. با این حال دست از تماس‌ها نمی‌کشد و با یک خانواده دیگر که فرزند مبتلا به اوتیسم دارد و تامین هزینه‌ها نیز به عهده مادر است تماس می‌گیرد. او هم می‌گوید اولویت‌اش این است که هزینه کلاس‌های کاردرمانی فرزندش تامین شود. با این که خودش زیر پوشش مجموعه است، پیشنهاد همکاری برای توزیع بسته‌های حمایتی را هم می‌دهد.

تماس‌ها ادامه دارند و پس از هر تماس تعداد اسم‌هایی که بسته حمایتی یلدایی را نمی‌خواهند بیشتر و لیستی که در دست این فعال اجتماعی قرار دارد، با سفارش‌های غیریلدایی پرتر می‌شود. بعد از چند تماس تلفنی دیگر، سفارش خرید کلی انار، آجیل، تنقلات، شیرینی و برخی مایحتاج دیگر به طور کامل لغو می‌شود و مرغ، تخم‌مرغ، پوشک بهداشتی برای سالمندان، پوشک بچه، دارو، مواد بهداشتی و کالاهای دیگر در لیست بسته یلدایی مؤسسه قرار می‌گیرد.



به اشتراک بگذارید :

تگ های مطلب :

نظرتان را بنویسید

 

 

 

 




گلوگاه ما